Free HTML to در بیشتر تاریخ Android، به اشتراک گذاشتن یک اپلیکیشن ساده بود. یک APK می‌ساختید، برای کسی می‌فرستادید، او نصب از منابع ناشناس را مجاز می‌کرد و تمام. لازم نبود کسی بداند سازنده اپلیکیشن کیست.
این در حال تغییر است. Google در حال اجرای تأیید هویت توسعه‌دهندگان Android است؛ الزامی که طبق آن اپلیکیشن‌های نصب‌شده روی دستگاه‌های Android تأییدشده باید از توسعه‌دهندگانی باشند که هویت خود را تأیید کرده و اپلیکیشن‌هایشان را ثبت کرده‌اند. اگر فقط در Google Play منتشر می‌کنید، شاید تغییر زیادی حس نکنید. اگر APK را مستقیم به اشتراک می‌گذارید، در وب‌سایت خود، در یک گروه چت یا از طریق فروشگاهی دیگر، بهتر است بدانید واقعاً چه چیزی اعلام شده است.
این مقاله فقط به گفته‌های Google در صفحات رسمی‌اش پایبند است. برخی جزئیات از زمان اولین اعلام تغییر کرده‌اند و ممکن است باز هم تغییر کنند، پس پیش از تصمیم‌های بزرگ لینک‌های انتهای مقاله را بررسی کنید.
Google چه اعلام کرد
در اوت 2025، Google مطلبی در Android Developers Blog با عنوان A new layer of security for certified Android devices منتشر کرد. ایده این بود: Android الزام می‌کند اپلیکیشن‌ها پیش از نصب روی دستگاه‌های تأییدشده توسط توسعه‌دهندگان تأییدشده ثبت شده باشند.
دلیل Google بدافزار است. افراد خرابکار اغلب پشت ناشناس بودن پنهان می‌شوند، اپلیکیشنی منتشر می‌کنند، گیر می‌افتند و با نامی جدید برمی‌گردند. پیوند دادن اپلیکیشن‌ها به هویت تأییدشده توسعه‌دهنده این کار را سخت‌تر می‌کند. Google روشن گفته است که تأیید هویت درباره این است که توسعه‌دهنده کیست. بررسی محتوای خود اپلیکیشن نیست.
متن فعلی راهنمای تأیید هویت توسعه‌دهندگان Google این است که Android الزام می‌کند همه اپلیکیشن‌ها توسط توسعه‌دهندگان تأییدشده ثبت شده باشند تا کاربران بتوانند آن‌ها را روی دستگاه‌های Android تأییدشده نصب کنند.
زمان‌بندی رسمی
طبق نمای کلی تأیید هویت توسعه‌دهندگان Google، روند اجرا به این شکل است:
- اوت 2026: APIهای توسعه‌دهنده، حساب‌های توزیع محدود و «روند پیشرفته» برای کاربران حرفه‌ای راه‌اندازی می‌شوند.
- 30 سپتامبر 2026: حفاظت‌ها برای کاربرانی که از فروشگاه‌های مشارکت‌کننده در برزیل، اندونزی، سنگاپور و تایلند اپلیکیشن نصب می‌کنند، روی دستگاه‌های تأییدشده با Android 7 و جدیدتر آغاز می‌شود.
- 2027 و بعد از آن: Google می‌گوید تأیید هویت را برای همه اپلیکیشن‌ها روی دستگاه‌های Android تأییدشده در سراسر جهان گسترش می‌دهد.
فروشگاه‌های مشارکت‌کننده که در راهنمای Google برای این مرحله اول فهرست شده‌اند عبارت‌اند از Google Play، HONOR App Market، OPPO App Market، Samsung Galaxy Store، Palm Store از Transsion، vivo V-Appstore و Xiaomi GetApps.
بنابراین از امروز، اجرای این قانون در چهار کشور فعال است و روی همان فروشگاه‌ها تمرکز دارد. طبق پرسش‌های متداول Google، مهلت 30 سپتامبر فقط برای فروشگاه‌های مشارکت‌کننده است و اپلیکیشن‌های فروشگاه‌های دیگر یا نصب‌شده مستقیم هنوز مشمول الزامات جدید نیستند. کلمه «هنوز» مهم است: برنامه اعلام‌شده، پوشش جهانی همه اپلیکیشن‌ها روی دستگاه‌های تأییدشده از 2027 است. Google تاریخ دقیقی برای آن منتشر نکرده است.
دو نوع حساب
Google بسته به جایی که توزیع می‌کنید، دو راه ارائه می‌دهد:
- Google Play Console، اگر در Google Play منتشر می‌کنید، چه اپلیکیشن را جای دیگری هم به اشتراک بگذارید چه نه. Google می‌گوید Play Console تنها جای مدیریت تأیید هویت خواهد بود، از جمله برای نسخه‌هایی از اپلیکیشن شما که بیرون از Play توزیع می‌شوند.
- Android Developer Console، کنسولی جدید برای توسعه‌دهندگانی که فقط بیرون از Google Play توزیع می‌کنند.
Android Developer Console دو گزینه دارد. حساب توزیع کامل به تأیید هویت نیاز دارد و به شما اجازه می‌دهد از طریق هر فروشگاه یا کانالی توزیع کنید؛ پرسش‌های متداول Google برای آن هزینه 25 دلاری ذکر کرده است. حساب توزیع محدود برای دانشجویان، علاقه‌مندان و استفاده شخصی است: بدون مدرک شناسایی دولتی و بدون هزینه، اما اپلیکیشن‌ها فقط با حداکثر 20 دستگاه به اشتراک گذاشته می‌شوند. Google می‌گوید می‌توانید از حساب محدود به حساب کامل بروید، اما برعکس نه.
ثبت یک اپلیکیشن شامل چه چیزهایی است
تأیید هویت دو بخش دارد. اول هویت خود را تأیید می‌کنید. سپس اپلیکیشن‌هایتان را ثبت می‌کنید، یعنی هر نام بسته را به حساب و کلید امضای خود پیوند می‌دهید. راهنمای Google می‌گوید مالکیت را با ارائه یک APK امضاشده با کلید خصوصی خود ثابت می‌کنید.
دو پیامد عملی از این به دست می‌آید:
- کلید امضای شما از همیشه مهم‌تر است. پرسش‌های متداول Google در این باره صریح است: اگر کلید امضای خود را گم کنید، نمی‌توانید بسته‌هایتان را ثبت کنید.
- نام‌های بسته ادعا می‌شوند. اگر شخص دیگری از قبل از یک نام بسته استفاده می‌کند، ممکن است نتوانید آن را ادعا کنید، و Google پیشنهاد می‌کند نام دیگری به کار ببرید. از نام‌های عمومی مثل
com.example.appپرهیز کنید؛ چیزی به کار ببرید که آشکارا مال خودتان باشد.
اگر در Google Play منتشر می‌کنید و از Play App Signing استفاده می‌کنید، طبق پرسش‌های متداول اپلیکیشن‌های واجد شرایط در ثبت خودکار قرار می‌گیرند، و Google اعلام کرده که Play به‌طور خودکار 99% اپلیکیشن‌ها را ثبت می‌کند.
چه چیزی برای کسانی که APK نصب می‌کنند تغییر می‌کند
روی دستگاه تأییدشده‌ای که این قوانین در آن اعمال می‌شود، اپلیکیشن یک توسعه‌دهنده ثبت‌نشده از مسیر عادی نصب نمی‌شود. به گفته Google دو راه برای دور زدن آن هست:
- ADB. نصب از طریق کابل USB با Android Debug Bridge به تأیید هویت نیاز ندارد. این روش برای توسعه‌دهندگانی است که ساخت‌های خودشان را آزمایش می‌کنند.
- روند پیشرفته. یک راه‌اندازی یک‌باره برای کاربران حرفه‌ای که ریسک را می‌پذیرند. شامل روشن کردن گزینه‌های توسعه‌دهنده، تأیید اینکه کسی شما را راهنمایی نمی‌کند، راه‌اندازی مجدد، یک روز انتظار، و تأیید با اثر انگشت، چهره یا PIN است. حتی در این صورت هم اپلیکیشن‌های تأییدنشده پیش از نصب هشدار نشان می‌دهند.
Google همچنین اشاره می‌کند که به‌روزرسانی اپلیکیشن‌های ثبت‌نشده فقط از طریق روند پیشرفته یا ADB نصب می‌شوند. برای کاربران عادی این دردسر زیادی است، پس اگر می‌خواهید در درازمدت مردم اپلیکیشن شما را به‌راحتی نصب کنند، باید برای تأیید هویت برنامه‌ریزی کنید.
قدم‌های عملی اگر APK به اشتراک می‌گذارید
- اگر می‌توانید، یک AAB در Google Play منتشر کنید. این ساده‌ترین مسیر است: حساب Play Console شما تأیید هویت را انجام می‌دهد و بیشتر اپلیکیشن‌های Play به‌طور خودکار ثبت می‌شوند. همچنان می‌توانید APK را مستقیم با آزمایش‌کنندگان به اشتراک بگذارید.
- همان کلید امضا را نگه دارید و از آن نسخه پشتیبان بگیرید. برای هر به‌روزرسانی از یک کلید استفاده کنید. یک نسخه از آن را جایی امن نگه دارید. اگر از Play App Signing استفاده می‌کنید و APK خودتان را هم به اشتراک می‌گذارید، یادتان باشد APK شما با کلید آپلود شما امضا شده است، نه با کلید امضای اپلیکیشن Google؛ طبق پرسش‌های متداول Google، در Android Developer Console می‌توانید چند کلید امضا را برای یک بسته اضافه و تأیید کنید، پس بررسی کنید هر کلیدی که با آن منتشر می‌کنید ثبت شده باشد.
- نام بسته‌ای انتخاب کنید که مال خودتان باشد. از دامنه یا نام خودتان استفاده کنید، مثل
com.yourstudio.menu، و پس از انتشار هرگز آن را تغییر ندهید. - حساب مناسب را انتخاب کنید. فقط با چند نفر به اشتراک می‌گذارید؟ شاید یک حساب توزیع محدود کافی باشد. به‌طور گسترده بیرون از Play توزیع می‌کنید؟ برای یک حساب توزیع کامل و تأیید هویت برنامه‌ریزی کنید.
- صفحات رسمی را دنبال کنید. تاریخ‌ها و جزئیات قبلاً هم جابه‌جا شده‌اند. هر بار که انتشاری را برنامه‌ریزی می‌کنید، آن‌ها را بررسی کنید.
جایگاه Free HTML to APK
Free HTML to APK هویت توسعه‌دهندگان را تأیید نمی‌کند و اپلیکیشن‌ها را برای شما ثبت نمی‌کند؛ این کار در کنسول‌های Google انجام می‌شود. کاری که می‌کند این است که دو فایل مورد نیاز این فرایند را به شما می‌دهد: یک APK امضاشده برای نصب مستقیم و آزمایش، و یک AAB برای Google Play. ساختن هر بار با همان کلید آسان است، چون هم سازنده وب‌سایت و هم اپلیکیشن Android اجازه می‌دهند از فایل کلید موجود دوباره استفاده کنید. برای بخش Play، راهنمای انتشار در Google Play را دنبال کنید، و اگر این دو قالب برایتان تازه است APK یا AAB را بخوانید.
منابع رسمی
- نمای کلی تأیید هویت توسعه‌دهندگان Android
- راهنمای تأیید هویت توسعه‌دهندگان
- پرسش‌های متداول تأیید هویت توسعه‌دهندگان
- Android Developers Blog، اطلاعیه اوت 2025